Marvin Dahlgren ve Elliot Fine’ın 1963 tarihli "4-Way Coordination" kitabı, uzuv bağımsızlığını adım adım kuran ilk sistemli kaynaklardan biridir. Kitap, dört uzvun olası bütün kombinasyonlarını sıraya koyar ve her birini ayrı bir alıştırma olarak ele alır.
Yöntemin gücü, eksiksiz olmasındadır. Kursiyer hangi kombinasyonda zorlandığını tahmin etmek zorunda kalmaz; sayfa sırası bunu kendiliğinden ortaya çıkarır. Zorlanılan satır, o kursiyerin çalışma programının merkezine yerleşir.
Kitabın ikinci bölümü, bu kombinasyonları farklı nota değerleriyle birleştirir. Aynı uzuv düzeni önce dörtlük, sonra sekizlik ve triole olarak çalışıldığında bağımsızlık yalnız sıraya değil bölünmeye de yayılır.
Çalışma hızı konusunda kitabın önerisi nettir: alıştırma, hata yapılmadan çalınabilen en yüksek tempoda değil, düşünmeden çalınabilen tempoda tekrar edilir. Bu ayrım, bağımsızlık çalışmasında en çok atlanan noktadır.
Kitabın bir başka kullanımı, mevcut kalıpların üzerine uygulanmasıdır. Sayfadaki uzuv kombinasyonu bir ride kalıbının altına yerleştirildiğinde alıştırma doğrudan caz eşliğine, bir on altılık hi-hat dokusunun altına yerleştirildiğinde funk çalışmasına dönüşür.
Derslerimizde koordinasyon çalışması bu mantıkla kişiselleştirilir; kursiyerin zorlandığı kombinasyon belirlenir ve haftalık program onun üzerine kurulur.