Fill, bir bölümden diğerine geçerken çalınan kısa ritmik cümledir. İşlevi süslemek değil, gelen bölümü haber vermektir. Bu yüzden yeri rastgele değildir. Dört, sekiz ya da on altı ölçülük yapıların sonunda, yeni bölümün hemen öncesinde durur. Uzunluğu da yapıyla ilgilidir. Bir ölçünün son iki vuruşu en yaygın süredir; bütün ölçüyü kaplayan filler daha büyük geçişler içindir.
Sık yapılan hata, her dört ölçüde bir fill çalmaktır. Sürekli tekrar eden geçiş, geçiş olmaktan çıkar ve kalıbın parçası hâline gelir. İkinci hata yoğunluktur. Sakin bir bölümden çıkan yoğun bir fill, dinleyiciyi hazırlamak yerine şaşırtır. Fillin malzemesi çoğu zaman kalıbın kendisinden gelir. Çalınan kalıbın vurguları fille taşındığında geçiş parçaya ait olur.
Bitiş noktası da önemlidir. Fillin son notası yeni bölümün ilk vuruşuna bağlanmalıdır; bu bağlantı genellikle crash ile kurulur. Çalışma yöntemi, aynı kalıp üzerinde farklı uzunlukta fillerin metronomla yerleştirilmesidir.
Fillin hangi çalgılarla çalınacağı da bir karardır. Yalnız trampette kalan bir geçiş dar ve keskin, tomlara yayılan bir geçiş geniş ve yumuşak duyulur; seçim gelen bölümün karakterine göre yapılır.
Derslerimizde fill çalışması form bilgisiyle birlikte işlenir.