Bir davul eğitmeninde aranan nitelik yalnız icra kapasitesi değildir. Belirleyici olan, kursiyerin nerede zorlandığını teşhis edebilmesi ve bunu somut bir alıştırmaya çevirebilmesidir. "Daha çok çalış" bir teşhis değildir.
İyi bir dersin yapısı genellikle şöyledir: kısa ısınma, önceki haftanın ödevinin denetimi, yeni malzemenin tanıtımı ve uygulama, ardından haftalık ödevin ölçülebilir biçimde yazılması. Bu düzen, ilerlemeyi hem kursiyer hem eğitmen için izlenebilir kılar.
Ders sıklığı da önemlidir. Haftada bir saat, çoğu kursiyer için doğru aralıktır: iki ders arasında yeni malzemeyi oturtacak kadar zaman kalır, ancak unutulacak kadar uzun değildir. Daha sık ders, ev çalışması yapılmıyorsa katkı sağlamaz.
Son olarak, hedef konuşulmalıdır. Hobi amaçlı bir kursiyerle sınava hazırlanan bir öğrencinin programı aynı olamaz; ortak bir müfredatı herkese uygulamak, ikisini de yanlış yerde tutar.
Değerlendirme biçimi de eğitmenin yaklaşımını gösterir. "İyiydi" ya da "olmadı" gibi genel ifadeler yerine, hangi vuruşun geç kaldığı ya da hangi elin zayıf duyulduğu söyleniyorsa, kursiyer neyi düzelteceğini bilir. Somut geri bildirim, iyi öğretimin en görünür işaretidir.
Derslerimizde ilk görüşmede hedef birlikte tanımlanır ve program buna göre kurulur; ilerleme dönem içinde birlikte gözden geçirilir.