Funk kalıplarında on altılık bölünme sürekli akar, ama akışın her noktası çalınmaz. Çalınmayan noktalar boşluk değildir; kalıbın nefes aldığı ve ilerlediği yerlerdir. Yeni başlayan biri genellikle boşlukları doldurma eğilimindedir. Doldurulan her boşluk, kalıbın hareketini biraz daha azaltır.
Dokuyu kuran ikinci öge ghost note’lardır. Trampette duyulur duyulmaz çalınan bu notalar, ana vuruşların arasını bağlar. Ghost note ile normal vuruş arasındaki ses farkı belirgin olmalıdır; aradaki fark kapandığında kalıp düzleşir. Üçüncü öge bas davul yazısıdır. Funk’ta bas davul sabit bir zemin değil, kendi kalıbı olan bir çalgıdır.
Bu üç ögenin bir arada durması, uzuvlar arasında yüksek bir bağımsızlık gerektirir; bu yüzden çalışma tek tek katmanlarla yürütülür. Tempo düşük tutulur. Funk’ta hız, doku temizlendikten sonra gelir; erken artırılan tempo ghost note’ları yutar.
Hi-hat tarafındaki açık vuruşlar da dokunun parçasıdır. Kalıbın belirli noktalarında bir vuruşun açık bırakılması, yoğun bir on altılık akışta nefes alınacak yer bırakır ve kalıbı ilerletir.
Derslerimizde funk kalıpları katman katman kurulur.