Latin müziğinde clave, iki ölçüye yayılan beş notalık bir kalıptır ve diğer bütün parçalar ona göre yerleşir. İki temel yönü vardır: üç notanın birinci ölçüde olduğu düzen ve iki notanın birinci ölçüde olduğu düzen. Yön bir tercih değildir; parçanın melodisi ve armonisi hangi yönü gerektiriyorsa o kullanılır. Ters yönde çalınan bir kalıp yanlış duyulur.
Baterist clave’i çoğu zaman doğrudan çalmaz. Buna karşılık çaldığı her şey clave duygusuyla hizalanmalıdır. Bu yüzden çalışma clave’i söyleyerek başlar. Kalıp ağızdan sayılırken eller başka bir kalıp çalar. İkinci aşamada clave bir uzva verilir: sol ayak ya da sol el kalıbı çalar, diğer uzuvlar üzerine yerleşir.
Üçüncü aşamada clave bırakılır ama duygu korunur. Bu noktada kalıbın yönü hâlâ duyulabiliyorsa çalışma yerine oturmuştur. Sete uyarlamada asıl iş seçimdir: hangi nota hangi çalgıya gider, hangi vurgu hangi elde kalır?
Aynı kalıbın farklı çalgı dağılımları da denenir. Clave’in vurguları önce ride üzerinde, sonra trampet kenarında çalışıldığında hangi dağılımın parçaya uyduğu kulakla açıkça ayrılır.
Derslerimizde latin kalıpları clave üzerinden kurulur.