Bateri solosu çoğu zaman öğrenilen kalıpların art arda sıralanmasıyla başlar. Bu, bir solo değil bir envanterdir. Solonun yapısı olması gerekir: bir başlangıç, bir gelişme ve bir sonuç. Başlangıç genellikle yalın olur. Az notayla açılan bir solo, sonraki yoğunluk için yer bırakır.
Gelişme, açılıştaki fikrin büyütülmesidir. Aynı ritmik cümle farklı çalgılara taşınır, uzatılır ya da kısaltılır. Sonuç, dinleyiciyi parçaya geri bırakır. Bu yüzden solonun son ölçüsü çoğu zaman form ile hizalanır. Solo boyunca form kaybolmamalıdır. Kaç ölçü geçtiği sayılmıyorsa, solo müzikten kopar.
Boşluk da bir malzemedir. Susan bir ölçü, dolu bir ölçü kadar etkilidir ve dinleyiciye dinlediğini işleme fırsatı verir. Çalışma yöntemi kısıttır: yalnız iki çalgıyla, yalnız dört ölçüde ya da yalnız tek bir ritmik fikirle solo kurmak.
Solonun uzunluğu da önceden kararlaştırılır. Kaç ölçü çalınacağı bilinmediğinde hem solist hem topluluk sona doğru tereddüt eder; belirlenmiş bir uzunluk, soloya yapı kazandıran ilk ögedir. Belirlenen uzunluk provada denenir ve gerekiyorsa kısaltılır; kâğıt üzerinde uygun görünen bir süre icrada uzun gelebilir.
Derslerimizde solo çalışması form sayımıyla birlikte yapılır.