Bas davul vuruşunda iki temel tercih vardır: tokmak deriye çarpıp geri döner ya da deride kalır. Geri dönen tokmak deriyi serbest bırakır. Ses daha uzun sürer, davulun gövdesi açık biçimde duyulur. Deride kalan tokmak ise titreşimi keser. Ses kısalır, vuruş daha kuru ve odaklı çıkar.
Hangisinin doğru olduğu türe bağlıdır. Açık ve uzun bir bas sesi bazı müziklerde zemini taşır, bazılarında ise zemini bulandırır. Kayıt ortamında kısa vuruş çoğu zaman tercih edilir, çünkü uzayan bas sesi diğer çalgıların alanını daraltır. İki biçim arasında geçiş de bir anlatım aracıdır; aynı parçanın iki bölümünde farklı vuruş kullanılabilir.
Sık yapılan hata, tercihin farkında olmadan yapılmasıdır. Ayak alışkanlıkla deride kalıyorsa ses seçilmemiş, rastlantıyla oluşmuştur. Denetim için tek bir vuruş çalınıp dinlenir: ses ne kadar sürüyor, davulun gövdesi duyuluyor mu?
İki biçimi ayırt etmenin en açık yolu kayıttır. Aynı kalıp iki farklı vuruşla kaydedilip arka arkaya dinlendiğinde, sesin uzunluğundaki fark kulakla tartışmasız biçimde duyulur.
Derslerimizde iki vuruş biçimi de ayrı ayrı çalışılır.