Öğrenme araştırmalarında aralıklı tekrar, bilginin unutulmaya başladığı anda yeniden çalışılmasının kalıcılığı artırdığını gösterir. Aynı ilke motor becerilerde de geçerlidir: bir figürü üst üste yüz kez çalmak yerine, gün içinde aralıklarla üç kez çalışmak daha kalıcı sonuç verir.
Bunun pratik karşılığı, çalışma seansının bölünmesidir. Kırk beş dakikalık tek bir blok yerine, gün içine dağıtılmış üç kısa blok çoğu kursiyerde daha hızlı ilerleme sağlar. Aradaki boşluk, öğrenmenin bir parçasıdır.
İkinci uygulama, karışık çalışmadır. Bir alıştırmayı bitirip diğerine geçmek yerine, üç alıştırmayı dönüşümlü çalışmak başlangıçta daha zor gelir ama uzun vadede daha iyi hatırlanır. Zorluk burada bir sorun değil, öğrenmenin işaretidir.
Bu yaklaşım, seans içinde daha az "başarılı" hissettirir. Karışık çalışmada hata oranı yüksektir; buna rağmen bir hafta sonraki ölçümde sonuç daha iyidir. Anlık rahatlık ile kalıcı kazanç çoğu zaman ters yönde çalışır.
Uyku da bu sürecin parçasıdır. Motor öğrenmenin pekişmesi büyük ölçüde uyku sırasında gerçekleşir; bu nedenle yoğun bir çalışma gününün ardından yetersiz uyku, o günkü kazancın bir bölümünü doğrudan iptal eder.
Derslerimizde haftalık program bu mantıkla kurulur: az sayıda hedef, gün içine dağıtılmış kısa bloklar ve dönüşümlü tekrar.